Baza wiedzy » Blog » Aspekty prawne

Czy wykorzystywanie PrintScreenu narusza prawa autorskie?

Zaktualizowano: 2015-05-16  
(7 min czytania)
prawo cytatu
Wyczerpujący i atrakcyjny wizualnie artykuł często odnosi się do przykładów, innych dzieł, cytatów. Autorzy posługują się "printscreen'ami", czyli fragmentami graficznym innych utworów pobranymi z Internetu. Utwory te jednak mogą być chronione prawami autorskimi. W tym artykule omawiane są zasady stosowania "prawa cytatu".

Zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006, Nr 90, poz. 631 z późn. zm.; dalej zwane: upapp) skorzystanie z utworu chronionego prawem autorskim wymaga zgody uprawnionego, chyba że odbywa się w ramach dozwolonego ustawą użytku.
 

Wyrazić zgodę można mailem

Uprawniony, którym najczęściej jest sam autor lub podmiot posiadający prawa majątkowe do utworu, może wyrazić zgodę na korzystanie z utworu (udzielenie licencji) poprzez zawarcie niewyłącznej umowy licencyjnej, za którą może zażądać wynagrodzenia. Do zawarcia niewyłącznej umowy licencyjnej wystarczy zgoda uprawnionego wyrażona za pośrednictwem emaila, w którym strony ustalą istotne postanowienia korzystania z utworu. W przypadku natomiast zawarcia umowy o przeniesienie praw autorskich majątkowych lub umowy o udzielenie licencji wyłącznej konieczna jest forma pisemna, ponieważ użytkownik staje się - w związku z zawarciem ww. umowy -uprawnionym, a tym samym zyskuje większą pewność co do możliwości korzystania z utworu w przyszłości.

Oddział 3 upapp wskazuje na dozwolony użytek utworów chronionych bez konieczności uzyskania zezwolenia twórcy, który polega na skorzystaniu z już rozpowszechnionego utworu w zakresie własnego użytku osobistego, a także w celach edukacyjnych oraz wykorzystując tzw. „prawo cytatu”.

ZOBACZ TAKŻE: Umowa o dzieło na działania Content Marketingowe
 

Prawo cytatu

Właśnie „prawo cytatu”, jako potoczne określenie dozwolonego użytku, mające swoją regulację w art. 29 upapp należy zastosować do używania PrintScreenu w artykułach. Ustawa stanowi, że wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych utworów lub drobne utwory w całości, w zakresie uzasadnionym wyjaśnianiem, analizą krytyczną, nauczaniem lub prawami gatunku twórczości. Przepis ten ma zastosowanie do wszystkich kategorii utworów oraz przedmiotów praw pokrewnych (w tym artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów itp.). Przedmiotem cytatu mogą być zarówno utwory pierwotne jak i istniejące ich opracowania.  W praktyce najczęściej cytowane są utwory wyrażone słowem (literackie, naukowe), muzyczne, audiowizualne, plastyczne (rysunki), slajdy, tabele, wykresy[1].

Warunkiem legalności cytatu jest korzystanie z utworu, który został już wcześniej rozpowszechniony, czyli udostępniony publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 3 upapp). Jeżeli utwór nie był rozpowszechniony, cytowanie uzależnione będzie od zgody autora – w takim wypadku mowa będzie o np. cytowaniu udostępnionego rękopisu, wydruku.[2] Zaznaczyć należy, że doktryna w większości skupia się na analizie cytowanych utworów literackich, architektonicznych, fotograficznych, czy też plastycznych. Dyskusja w głównej mierze dotyczy wielkości cytowanego utworu. Z uwagi na fakt, że ustawa pozwala na cytowanie drobnego utworu w całości, powstały wątpliwości co do zakresu cytowania takich utworów jak fotograficzne, architektoniczne, czy plastyczne. Za dopuszczalnością cytowania w całości takich kategorii utworów, jak plastyczne, architektoniczne, fotograficzne opowiadają się J. Barta i R. Markiewicz (w tym kontekście przywołują opinię rzecznika generalnego V. Trstenjaka – wyrok TSUE z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie C-145/10 Eva-Maria Painer v. Standard Verlags GmbH i inni, Zb. Orz. 2011, s. I-12533), przy czym wskazują, że jest kwestią drugorzędną, czy będzie to dopuszczalne „w drodze rozszerzenia znaczenia pojęcia «drobny utwór» czy też rezygnacji w szczególnych przypadkach z wymogu cytowania części utworu"[3].

Ustawa wskazuje także na zakres stosowania cytatu w swoich utworach wskazując na: uzasadnione wyjaśnianie, analizę krytyczną, nauczanie lub prawa gatunku twórczości.

O ile potrzeba wykonania analizy krytycznej, czy nauczania (działalność oświatowa) nie budzi wątpliwości interpretacyjnych dla użycia cytatu we własnym utworze to warto wskazać, że stosowanie cytatu w ramach uzasadnionego wyjaśnienia służy zaprezentowaniu stanowiska innej osoby, jej poglądów, w sytuacjach, gdy cytowany utwór stanowi niezbędne tło dla wyjaśnienia własnej argumentacji (tak S. Ritterman, Komentarz do ustawy o prawie autorskim, Kraków 1937, s. 102). Cel wyjaśnienia będzie realizowany w takich opracowaniach, jak komentarze (np. do przepisów prawnych), orzeczenia sądowe, wyjaśnienia urzędowe, artykuły o charakterze publicystycznym, polemicznym. Cel wyjaśnienia, jak podkreśla E. Traple, jest spełniony, gdy „bez cytatu dzieło byłoby w danym fragmencie niejasne, lub co najmniej trudne do zrozumienia dla przeciętnego odbiorcy"[4]. W takiej sytuacji umieszczenie PrintScreenu w artykule musiałoby być konieczne dla lepszego zrozumienia tekstu lub jako „ilustracja” danego problemu.

Uzasadnieniem dla stosowania cytatu mogą być tzw. prawa gatunku twórczości – to wyjątkowo nieostra przesłanka, która zgodnie z  art. 29 ust. 1 upapp oznacza akceptowanie „praw" w znaczeniu przyjętych zwyczajów, w sferze cytowania w poszczególnych gatunkach twórczości, a nie – generalną swobodę cytatu ze względu na „potrzeby" danego rodzaju twórczości[5]. Innymi słowy stosowanie cytatu w ramach prawa gatunku jest zezwoleniem na korzystanie z cudzych utworów, gdy jest to konieczne dla osiągnięcia własnego celu twórczego. Dodatkowo Sąd Najwyższy przyjął  w wyroku z dnia 23 listopada 2004 r., I CK 232/04, OSNC 2005, nr 11, poz. 195, że „przytaczany utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu twórczości własnej, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało dzieło własne".

Dla stosowania PrintScreenu w artykułach istotne znaczenie ma wyrok SA w Warszawie z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt VI ACa 23/03, w którym Sąd uznał, że „stosowanie tzw. prawa cytatu nie dotyczy tylko działalności literackiej”, ale zasadniczo każdej twórczości. Bezpośrednio o stosowaniu zrzutu ekranu PrintScreen mowa w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie (I ACa 1214/13). Co prawda pozwany przegrał z uwagi na niedopełnienie wymogów formalnych prawidłowego oznaczenia pochodzenia zdjęcia będącego zrzutem ekranu, ale Sąd dopuścił używanie PrintScreenów strony w ramach prawa cytatu uzasadnionego prawami gatunku, a więc dozwolonego co do zasady zapożyczenia utworu.


Należy podać źródło

Korzystając z cytatu należy pamiętać w szczególności o spełnieniu wymogu z art. 34 upapp wskazującym na obowiązek podania autora i źródła cytatu. W przypadku publikacji Printscreenu należy, dla prawidłowego podania źródła jego pochodzenia, umieścić odesłanie do strony WWW. w formie linku do strony, na której prezentowany jest utwór i z której został zaczerpnięty.

Dodatkowo, jak wskazuje doktryna, wartym uwagi jest fakt, że „cudzy utwór może być wykorzystany w postaci cytatu we własnym utworze tworzonym w ramach działalności zawodowej, gospodarczej, na potrzeby przygotowania utworu pracowniczego (który potem będzie wykorzystywał pracodawca). Dopuszczalne jest wykorzystanie cytatu w utworze, np. w prezentacji rozpowszechnianej podczas wykładu „komercyjnego" o charakterze naukowym, popularnonaukowym. We wskazanych powyżej przypadkach muszą być spełnione wszystkie warunki legalności cytatu, a fakt otrzymywania bezpośrednio lub pośrednio korzyści majątkowych z tytułu korzystania z utworu, w którym zacytowano cudzy utwór, nie wyłącza możliwości powoływania się na analizowaną postać dozwolonego użytku”[6].


Reasumując, aby skorzystać z prawa cytatu w przypadku wykorzystywania w artykułach zrzutu ekranu (PrintScreen) musimy umieścić go w samodzielnym utworze w rozumieniu prawa autorskiego oraz w odpowiednim zakresie i kontekście, gdy jest to konieczne dla osiągnięcia własnego celu twórczego. Należy pamiętać, że samo oznaczenie twórcy, bez odpowiedniego kontekstu, nie jest formą dozwolonego użytku utworów, a tym samym łamie prawa twórcy i wymaga zgody na publikację. Cytat, czyli na potrzeby sporządzenia niniejszej opinii np. zrzut ekranu, musi być oznaczony imieniem i nazwiskiem autora oraz źródłem cytatu. Informacje te są na tyle istotne, że powinny być umieszczone w okolicach PrintScreenu, a nie u dołu strony, czy artykułu. Jeśli ustalenie nazwiska autora oraz źródła jest niewykonalne należy o tym napisać w artykule w celu uniknięcia zarzutu przypisywania sobie mylnie autorstwa.
 


[1] por. J. Preussner-Zamorska, J. Marcinkowska (w:)System Prawa Prywatnego, t. 13, Prawo autorskie, red. J. Barta, Warszawa 2013, s. 565–567.

[2] [red.] Stanisławska – Kloc, S.: Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, LEX, 2015

[3] J. Barta, R. Markiewicz, Prawo autorskie. Warszawa 2013, s. 191; zob. także [3] [red.] Stanisławska – Kloc, S.: Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, LEX, 2015

[4] E. Traple (w:) Prawo autorskie i prawa pokrewne, red. J. Barta, R. Markiewicz, Warszawa 2011, s. 26; Zob. także: [red.] Stanisławska – Kloc, S.: Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, LEX, 2015

[5] J. Barta, R. Markiewicz, Prawo autorskie. Warszawa 2013, s. 194; [w] Stanisławska – Kloc, S.: Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, LEX, 2015

[6] [red.] Stanisławska – Kloc, S.: Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, LEX, 2015

 

Autor: Aleksandra Duda

www.kancelariaduda.pl

Radca prawny, założyciel kancelarii, wpisana na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Katowicach, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, gdzie w kwietniu 2004 r. uzyskała tytuł magistra prawa z ogólnym wynikiem bardzo dobry. Ukończyła studia doktoranckie na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W latach 2004-2013 zdobywała doświadczenie zawodowe w kancelariach radców prawnych, kancelariach adwokackich oraz jako in-house lawyer w firmie budowlanej.
Wasze komentarze (7)
Redakcja WhitePress® zastrzega sobie prawo usuwania komentarzy niezgodnych z Regulaminem publikowania komentarzy oraz niezgodnych z prawem i dobrymi obyczajami.

Administratorem danych osobowych osób korzystających ze strony internetowej whitepress.com i wszystkich jej podstron (dalej: Serwis) w rozumieniu Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej: RODO) jest wspólnie „WhitePress” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bielsku – Białej przy ul. Legionów 26/28, wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Bielsku – Białej, VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000651339, NIP: 9372667797, REGON: 243400145 oraz pozostałe spółki z Grupy WhitePress (dalej łącznie: Administrator).

Dokonując zapisu na newsletter wyrażacie Państwo zgodę na przesyłanie informacji handlowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym w szczególności poczty elektronicznej, dotyczących marketingu bezpośredniego usług i towarów oferowanych przez WhitePress sp. z o.o. oraz jej zaufanych partnerów handlowych, zainteresowanych marketingiem własnych towarów lub usług. Podstawą prawną przetwarzania Państwa danych osobowych uzasadniony interes Administratora oraz jego partnerów (art. 6 ust. 1 lit. f RODO).

W każdym momencie przysługuje Państwu możliwość wycofania zgody na przetwarzanie Państwa danych osobowych w celach marketingowych. Więcej informacji na temat przetwarzania oraz podstaw przetwarzania Państwa danych osobowych, w tym przysługujących Państwu uprawnień, znajdziecie Państwo w naszej Polityce prywatności.

Czytaj całość
Kamila Spalińska, radca prawny w WhitePress®
2021-08-23, 11:19

@Aniu, Twoje pytanie dotyka de facto dwóch odrębnych kwestii prawnych – korzystania z cudzego utworu w ramach dozwolonego użytku oraz ochrony wizerunku. W odniesieniu do kwestii pierwszej, tj. możliwości wykorzystania cudzego utworu (zdjęcia) w ramach dozwolonego użytku, a ściślej – prawa cytatu, jest to możliwe pod pewnymi warunkami, wskazanymi w artykule. Wykorzystanie cudzego zdjęcia w postaci wykonanego print screena jest dozwolone w ramach tzw. prawa cytatu pod warunkiem, że zdjęcie jest wykorzystywane w innym utworze stanowiącym samoistną całość (tzn. wpis, w ramach którego wykorzystywany jest print screen sam w sobie musi spełniać przesłanki utworu w rozumieniu ustawy) oraz w zakresie uzasadnionym celami cytatu, takimi jak wyjaśnianie, polemika, analiza krytyczna lub naukowa, nauczanie lub prawami gatunku twórczości (w dużym uproszczeniu, treść wpisu musi być merytorycznie powiązana z wykorzystanym zdjęciem, które winno służyć zobrazowaniu tez przedstawionych we wpisie, a nie pełnić funkcję samoistną, np. przyciągać uwagę do wpisu niezwiązanego treściowo ze zdjęciem). Ponadto, osoba wykorzystująca cudzy utwór w ramach dozwolonego użytku musi wskazać imię i nazwisko twórcy tego utworu oraz źródło, z którego utwór został zaczerpnięty.
W odniesieniu do kwestii drugiej, co do zasady rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Od zasady przewidziane jest kilka wyjątków, w tym wyjątek dotyczący osób powszechnie znanych, jeśli wizerunek utrwalono w związku z pełnieniem przez taką osobę funkcji publicznych (w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych). W wyroku z dnia z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. I CSK 134/07 Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że „określenie „grono osób powszechnie znanych", obejmuje osoby, które wprost lub w sposób dorozumiany godzą się na podawanie do publicznej wiadomości wiedzy o swoim życiu. Nie są to jednak tylko aktorzy, piosenkarze lub politycy, lecz także osoby prowadzące inną działalność, na przykład gospodarczą lub społeczną” (Wyrok SN z 20.07.2007 r., I CSK 134/07, LEX nr 485999). Należy jednak pamiętać, że możliwość wykorzystania wizerunku bez konieczności uzyskiwania zgody osoby powszechnie znanej, zachodzi w stosunku do sytuacji, gdy wizerunek takiej osoby został utrwalony w związku z pełnieniem przez taką osobę funkcji publicznych. Przykładowo zatem, wykorzystanie zdjęcia osoby znanej – np. piosenkarki – na którym utrwalono jej wizerunek w trakcie koncertu, premiery lub wydarzenia, na którym taka osoba pełni funkcję „publiczną”, jest możliwe bez konieczności uzyskiwania jej zgody. Inaczej sytuacja może wyglądać w przypadku wykorzystania zdjęcia przedstawiającego taką osobę w życiu prywatnym, niemniej każdy taki przypadek będzie wymagał odrębnej analizy.

whitepress.pl

Zgłoś komentarz

Ania
2021-08-18, 11:12

Czyli np. Prowadząc stronę www o treściach podobnych jak, np. Pomponik mogę zrobić screen z instagrama osoby publicznej np. Dody i umieścić go u siebie opisując jak. Np Doda dzisiaj ładnie wygląda itp? Proszę o odpowiedź.
Zgłoś komentarz

artoffoto
2020-04-26, 00:11

Bardzo wrażliwy i przydatny temat. Rzeczowe opracowanie - zrozumiałe i bez żadnych niedomówień. Pozdrawiamy.

artoffoto.eu

Zgłoś komentarz

Grzegorz
2018-09-11, 10:02

"Warunkiem legalności cytatu jest korzystanie z utworu, który został już wcześniej rozpowszechniony", jak to się ma do stron, które są dostępne w internecie, ale tylko po zalogowaniu do opłaconego konta? Chodzi mi konkretnie o zrzuty ekranu z narzędzi dostępnych online.

grzegorzminior.pl

Zgłoś komentarz

Joanna
2017-07-16, 16:30

A jak to wygląda prawnie w przypadku wykorzystania slajdu z filmu we wpisie do niekomercyjnego bloga na jego temat, kiedy skontaktowanie się z autorem w sprawie zgody jest niemożliwe?
Zgłoś komentarz

Tadeusz Korach
2016-03-15, 11:54

Zgadzam się z przedmówcą.
Zastanawiają mnie dwa zdania, które zostawiają tak wiele dowolności, że w zasadzie wyrok zależy tylko od humoru sądu.
Pierwsze to 
"stosowanie cytatu w ramach prawa gatunku jest zezwoleniem na korzystanie z cudzych utworów, gdy jest to konieczne dla osiągnięcia własnego celu twórczego"
Każdy może mieć inny cel twórczy i jak sąd oceni, czy ten cel jest zgodny z prawem, czy nie.
Dalej znajduję:
„przytaczany utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu twórczości własnej, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało dzieło własne"
Czyli gdzie znajduje się granica takiej proporcji? Czy to 1/3, 1/4 czy inna? W kontekście celu twórczego może być każda.
Jestem za ochroną twórców, lecz prawo cytatu budzi bardzo wiele wątpliwości, co oznacza, że jest mocno niedopasowane do rzeczywistości.

infotelecom.pl

Zgłoś komentarz

Tadeusz
2015-10-22, 17:50

Z tym prawem cytatu są nadal problemy, sądy różnie to interpretują ze względu na unikatowość internetu. Kiedy uznać, że użycie było uzasadnione, a kiedy nie? JA nie potrafię tego odróżnić, a tym bardziej nie znam intencji twórcy/krytyka.

superparagon.pl

Zgłoś komentarz

Polecane artykuły